خدا هستم و رعايت حقّ و اطاعت من واجب است « 1 » ، تا كه آن را براى تو آشكار نمودم و حجّت تو را آشكار و ولايت تو را اعلام كردم . اگر در برابر آنان سكوت اختيار كنى گناهى نكرده‌اى و اگر حكومت كرده و آنان را به خويش فراخوانى باز هم گناهى بر تو نيست ولى دوست دارم كه آنان را به حقّ فراخوانى هر چند كه پاسخت ندهند و از تو نپذيرند و ستمگران قريش عليه تو بشورند ، من بر تو بيمناكم كه اگر دست تنها با اين قوم بجنگى و جهاد كنى ، تو را بكشند و نور خدا خاموش شود و در زمين خدا پرستيده نشود ، حال آن كه تقيّه بخشى از دين خدا است و آن كه تقيّه ندارد ، دين ندارد . خداوند پراكندگى و اختلاف را در ميان اين امّت مقرّر داشته و اگر مىخواست همه‌شان را به راه راست گرد مىآورد كه حتّى دو نفرشان هم اختلاف عقيده نمىداشتند و هيچ يك از خلقش در حكمى از احكام او جدال نمىكردند و فرد فروتر ( مفضول ) حقّ فرد فراتر ( افضل ) را انكار نمىكرد ، و اگر مىخواست در گرفتن انتقام از اينان شتاب مىكرد چرا كه هر گونه تغييرى از او است تا آنجا كه ستمگر را تكذيب مىكرد و حقّ مسيرش را مىيافت . خداوند دنيا را جاى كردار قرار داده و آخرت را جاى پاداش و كيفر ، « تا كسانى را كه كردار بدى داشته‌اند كيفر و كسانى كه كردار نيكى داشته‌اند پاداش دهد » « 2 » . گفتم : خداى را به پاس نعمتهايش سپاس و مرا در قبال آزمايش خدا پايدارى و تسليم باد ، به قضاى الهى خشنودم . سپس فرمود : اى برادر ! تو را بشارت باد كه در زندگى و مرگ با من هستى ، تو برادرم ، تو وصىّ منى ، وزير منى ، وارث منى ، و تو بر اساس سنّتم خواهى جنگيد ، و تو نسبت به من مانند هارونى نسبت به موسى ، هارون براى تو الگوى نيكويى است ؛ آنك كه قومش او را ناتوان ساختند و عليه او شوريدند و نزديك بود او را بكشند ، در

--> ( 1 ) در يك نسخه آمده است : و كسى نبود كه نداند من رسول خدا هستم و رعايت حق و اطاعت من واجب است . ( 2 ) قرآن 53 / 31 .